جنگ

غزلی که روز مرگ پدرم، برای خودم، پدر و مادرم نوشتم:

بعدِ جنگ این خانه چیزی غیرِ یک سنگر نبود

حال ما از حال تو، بی شک پدر! بهتر نبود

با دلِ دریایی ات در سر چه موجی داشتی

در گلویت بغض ها خشکید و چشمت، تر نبود

موج هایت مادرم را با خودش، یک روز بُرد

بعد از آن، در خانه دیگر ردّی از مادر نبود

رود ها، دریاچه ها، دریا و اقبانوس را

در به در دنبالِ او گشتم، به پیغمبر نبود

عده ای برخاستند از خاک با این جنگ ها

سهمِ ما از جنگ اما غیرِ خاکستر نبود

با وجودِ اینکه بعد از جنگ، دنیا آمدیم

هیچ کس مانندِ ما این جنگ را از بَر نبود

چارانه...