چارانه

بعد از مدت ها، یه غزل نوشتم: ((آهو)) بیا که قلب تو باشم، تپنده-گی بکنم و خون شَوَم به رگانت، دونده-گی بکنم xa0 تمامِ حسرتم این است: بنده ی کسی ام که آفریده مرا بلکه بنده-گی بکنم xa0 دلم گرفته از این میله هایِ دُورِ قفس پس آسمان شو که چندی، پرنده-گی بکنم xa0 بیا اتاقِ مرا جنگلت کن اِی آهو! بیا که گرگِ تو باشم، دَرنده-گی بکنم xa0 برای آنکه بمیرم، همیشه فرصت هست بیا کمی بغلم کن که زنده-گی بکنم...

ادامه مطلب